پس از یک آخر هفتهٔ اوج‌گیری تنش، حوثی‌ها اسرائیل را بمباران کردند و متعهد شدند کشتیرانی در دریای سرخ را مختل کنند.

در میانه‌ی اوج‌گیریِ شتابانِ تنش میان اسرائیل و ایران، حوثی‌های یمن به جنگ ایران بازگشته‌اند؛ آن‌ها رگباری از موشک به‌سوی اسرائیل شلیک کردند و متعهد شدند «ممنوعیتی کامل و تمام‌عیار» بر کشتیرانیِ اسرائیلی در دریای سرخ اعمال کنند. بی‌اغراق می‌توان گفت که آتش‌بسِ شکننده در خاورمیانه اکنون رو به فروپاشی است.

رئیس‌جمهور دونالد ترامپ از همه‌ی طرف‌ها خواست تنش‌زدایی کنند و صبح دوشنبه در شبکه‌ی «تروث سوشال» نوشت که «مذاکرات نهایی بر سر "صلح" در جریان است»، مشروط بر آنکه «نادانی یا حماقت» سدِ راه نشود. اما تحولات تازه نشان می‌دهد که ایالات متحده مهارِ اندکی بر مسیر این جنگ دارد؛ جنگی که اکنون وارد چهارمین ماه خود می‌شود.

پس از آنکه ایران روز یکشنبه به اسرائیل حمله کرد — حمله‌ای که تهران آن را تلافیِ نقضِ آتش‌بس از سوی اسرائیل در لبنان توصیف کرد — ترامپ علناً از بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، خواست دست نگه دارد و منتظر بماند تا مذاکرات به نتیجه برسد. ترامپ به فایننشال تایمز گفت: «تصمیم‌گیرنده من هستم. نتانیاهو تصمیم‌گیرنده نیست.»

تنها چند ساعت بعد، اسرائیل سراسر ایران را هدف حمله قرار داد و به گفته‌ی خود «سامانه‌های راهبردیِ دفاعی» را کوبید. مقام‌های ایرانی گفتند که اسرائیل یک واحد پتروشیمی در جنوب‌غربِ ایران را نیز هدف گرفت.

بازگشتِ شتابان به جنگ یادآوریِ تلخی است از این واقعیت که آمریکا هرچند خود نحوه‌ی آغاز این جنگ را برگزید، در نحوه‌ی پایان دادن به آن تنها یک رأی دارد. اسرائیل رغبت اندکی به پایان دادن جنگ نشان داده است و بسیاری از چهره‌های بانفوذِ طرفدارِ اسرائیل در آمریکا استدلال می‌کنند که ترامپ باید «کار را تمام کند» و حکومت ایران را سرنگون سازد. و در حالی که ایران روشن کرده است که لبنان باید بخشی از هر آتش‌بسی باشد، مقام‌های اسرائیلی همچنان مصمم‌اند نبرد با حزب‌الله را، از جمله از طریق حملات گسترده به بیروت، ادامه دهند.

مطالبه‌ی علنیِ ترامپ از اسرائیل برای تنش‌زدایی نشان می‌دهد که آمریکا می‌کوشد دست‌کم در ظاهر فاصله‌ای میان اقدامات خود و اسرائیل بیندازد. اما ایران از سال‌ها درگیریِ بریده‌بریده با اسرائیل خسته است و مصمم است بیشترین بهره را از اهرمی ببرد که با بستنِ تنگه‌ی هرمز به دست آورده است.

در عمل، این یعنی تهران دیگر حاضر نیست میان حملات آمریکا و اسرائیل تفاوت قائل شود. سخنگوی وزارت امور خارجه‌ی ایران روز دوشنبه گفت: «هیچ‌کس باور نمی‌کند که رژیم صهیونیستی بدون هماهنگی با ایالات متحده عمل کند.»

با این همه، ایران تاکنون از آغازِ حملاتِ تازه به اهداف آمریکایی در خاورمیانه خودداری کرده است. این خویشتن‌داریِ نسبی شاید به این دلیل باشد که تهران می‌خواهد گزینه‌های خود را برای اوج‌گیریِ احتمالی در آینده باز نگه دارد. توضیحِ ممکنِ دیگر این است که ایران به گزارش‌های اخیر باور دارد، گزارش‌هایی حاکی از آنکه ترامپ در گفت‌وگوهای خصوصی گفته است تا زمانی که تهران سربازان آمریکاییِ بیشتری را نکشد، به جنگ بازنخواهد گشت.

بازگشتِ حوثی‌ها به جنگ متغیری نامطمئن را وارد این محاسبات می‌کند. این گروه به‌خاطر حملاتش به اسرائیل در تلافیِ جنایات ادعاییِ جنگیِ اسرائیل در غزه، در سراسر خاورمیانه برای خود همدلی به دست آورد. حوثی‌ها در پیِ آتش‌بسِ غزه در اکتبر ۲۰۲۵ این کارزار را متوقف کردند. اما اکنون که نیروهای اسرائیلی در چند جبهه گرفتارند، حوثی‌ها ظاهراً فرصتی تازه می‌بینند تا مشروعیتِ خود را بالا ببرند و هدف دیرینه‌شان، یعنی رویارویی با اسرائیل، را دنبال کنند.

اگر حوثی‌ها به تهدیدهای خود برای مسدود کردنِ کشتیرانیِ اسرائیلی جامه‌ی عمل بپوشانند، آنگاه دولت ترامپ زیر فشار سنگینی قرار می‌گیرد تا به اسرائیل در بازگشاییِ این آبراهِ راهبردیِ کلیدی کمک کند؛ آبراهی که اکنون به‌سببِ بسته شدنِ هرمز، به مسیری حیاتی برای صادرات نفتِ خلیج فارس از سوی کشورهای عربی بدل شده است. اما حتی ارتش آمریکا نیز توانِ محدودی در وادار کردنِ حوثی‌ها به عقب‌نشینی نشان داده است، با وجود همه‌ی تلاش‌های دولت‌های بایدن و ترامپ در سال‌های اخیر.

روشن شدنِ اثر دقیقِ تهدیدهای حوثی‌ها علیه کشتیرانیِ اسرائیلی زمان می‌برد. تلاش‌های پیشینِ حوثی‌ها برای محاصره‌ی نسبیِ دریای سرخ پیش‌تر بسیاری از شرکت‌های کشتیرانی را ناچار کرده است که به‌جای عبور از کانال سوئز، مسیر خود را گرد آفریقا تغییر دهند. هرچند حوثی‌ها عموماً مدعی بوده‌اند که تنها کشتی‌های اسرائیلی را هدف می‌گیرند، این گروه از تعریفی موسّع برای «اسرائیلی» بودن بهره گرفته و همین امر، تشخیصِ اینکه آیا اجازه‌ی عبور دارند یا نه را برای شرکت‌ها دشوار کرده است.

در همین حال، ایران نشانه می‌دهد که می‌خواهد به این دور تازه از اوج‌گیریِ تنش با اسرائیل پایان دهد و در بیانیه‌ای روز دوشنبه اعلام کرد که به شرط آنکه نیروهای اسرائیلی حملات خود در لبنان را متوقف کنند، حملاتش را متوقف خواهد کرد. پیام روشن است: اگر ترامپ توافقی با ایران می‌خواهد، نخست باید جلوی اسرائیل را بگیرد.


کانر اِکولز سردبیرِ اجراییِ ریسپانسیبل استیت‌کرافت است. او پیش‌تر سردبیرِ اجراییِ خبرنامه‌ی «نان‌زیرو» (NonZero) بود.